مىخواند . آن مرد در صف نمازگزاران نشست ، اما خجالت مىكشيد كه به روى پيغمبر نگاه كند . پيغمبر اكرم ( ص ) به منبر رفت ، اما اين مرد همچنان سر به زير نشسته و نمىتوانست به پيامبر نگاه كند . اتفاقاً پيغمبر ( ص ) سوره « الهيكم التكاثر » را شروع كردند و مىخواستند مردم را نصيحت كنند . در اين سوره آيات عذاب نيز هست ؛ سوره كه به آخر رسيد ، يك دفعه اين مرد فريادى زد و به روى زمين افتاد . مردم آمدند ببينند چه شده است ، اما ديدند آن شخص مرده است . آن مرد از گناه توبه كرده و توبه‌اش نيز قبول شده بود ، اما بر اثر شرمندگى كه گناه در او به وجود آورده بود ، تا آيات عذاب خدا را شنيد ، جان به جان آفرين تسليم كرد . بسيارى از فقها ، از جمله استاد بزرگوار ما رهبر عظيم الشأن انقلاب ، دربارهء گناهان مىفرمايند : « تمام گناهان كبيره‌اند و ما گناه صغيره نداريم . و براى اين كه شخصى از عدالت خارج شود ، همهء گناهان كبيره است ، لكن نسبت به يكديگر كوچك و بزرگ دارند . مثلًا نگاه به نامحرم گناه كبيره است و دست گذاشتن به بدن نامحرم از آن بزرگتر مىباشد و بزرگتر از آن عمل منافى با عفت است . پس همهء گناهان كبيره‌اند ، اما خود آنها درجاتى دارند . اينجاست كه بايد بگوييم سخن رهبر كبير انقلاب ، بسيار لطيف